Merhabalar! Kalehantour olarak “Kartondan sigara kaç adet var” konusunda aklınızdaki soruları yanıtlamak için buradayız.

Kalehantour sayfamızı ziyaret ettiğiniz için teşekkürler. “Kartondan sigara kaç adet var” hakkındaki düşüncelerinizi bizimle paylaşın!

Kayseri’de Bir Akşam: Kartondan Sigara Kaç Adet Var?

Benzer Bir Yazı: Karan adı ne demek ?

Günün İçine Sıkışmış Sessizlik

Kayseri’de akşamlar her zaman biraz ağır gelir bana. Güneş Erciyes’in arkasına çekilirken şehir de sanki nefesini tutar. Ben de o anlarda kendi içime daha çok gömülürüm. 25 yaşındayım. Günlük tutmayı hiç bırakmadım. Bazen yazdıklarımı kimse okumayacak biliyorum ama yine de yazıyorum; çünkü bazı duygular insanın içinde kalınca daha çok acıtıyor.

O gün de sıradan bir gündü aslında. Sabah işe geç kalmıştım. Patronun yüzü asıktı, birkaç cümle söyledi ama içimde yankılanan şey onun sözleri değil, kendi yorgunluğumdu. İnsan bazen sadece uyanmakta bile zorlanır ya, işte öyle bir gündü. Akşam olduğunda tek istediğim şey eve gidip hiçbir şey düşünmemekti. Ama zihnim hiçbir zaman beni yalnız bırakmıyor.

Markete Gidiş ve O Basit Soru

Eve giderken mahalle bakkalına uğradım. Küçük, eski bir dükkândı. Kapısı her açıldığında çıngırak sesi çıkar, içeride hep aynı ağır sigara kokusu olurdu. Ben aslında sadece ekmek ve su alacaktım ama rafta duran sigara paketleri dikkatimi çekti.

Kasaya yaklaşırken, sanki çok sıradan bir şey sorar gibi sordum:

“Abi kartondan sigara kaç adet var?”

Adam başını kaldırdı, yüzüme baktı. Bir an anlamadı belki de. Sonra hafif bir gülümseme ile cevap verdi:

“On paket olur genelde.”

Ama o an benim için mesele sayı değildi. O soruyu sorarken içimde başka bir şey vardı. Bir kartonun içinde kaç paket olduğundan çok, hayatımda kaç şeyin eksik olduğunu düşünüyordum.

Kasadan çıkarken elimdeki poşet hafifti ama içim ağırdı.

Gecenin İçinde Büyüyen Düşünceler

Eve döndüğümde ışığı açmadım hemen. Bir süre karanlıkta oturdum. Dışarıdan gelen araba sesleri, uzaktan köpek havlamaları… Hepsi bir araya gelip içimdeki sessizliği daha da belirgin hale getiriyordu.

“Kartondan sigara kaç adet var?” sorusu kafamın içinde dönüp duruyordu. Basit bir merak gibi başlamıştı ama sonra başka bir şeye dönüşmüştü. Sanki hayatımın düzenini sorgulatan bir cümleydi.

On paket. On küçük paket. Bir kartonun içinde düzenli şekilde dizilmiş, her biri aynı ama aslında her biri farklı bir hikâyeye dokunan şeyler.

Benim hayatımda ise hiçbir şey o kadar düzenli değildi.

Bir karton sigara kadar bile net bir sayıya sahip değildi günlerim. Bazen sabahları aynı umutla kalkıyordum, bazen de hiçbir şey hissetmeden.

Annemin Sesi ve Evin Gerçeği

Annem mutfakta bir şeyler hazırlıyordu. Kayseri’nin o klasik ev kokusu—yağ, soğan, çay… Evde olmak bazen iyi gelir insana, bazen de insanı daha çok içine kapatır.

“Yine dalmışsın,” dedi annem uzaktan.

Cevap vermedim. Çünkü ne diyeceğimi bilmiyordum. Ona “Kartondan sigara kaç adet var?” diye düşündüğümü söylesem anlamayacaktı. Belki de ben bile tam olarak ne düşündüğümü anlamıyordum.

Annem seslendi tekrar:

“Hayatını böyle boş boş düşünerek geçirme.”

İşte o cümle içimde bir yere dokundu. Çünkü tam olarak yaptığım şey buydu. Düşünmek. Fazla düşünmek. Ve hiçbir yere varamamak.

Kendimle Yüzleşme Anları

O gece odama çekildiğimde defterimi açtım. Kalem elimde bir süre bekledim. Yazmak istiyordum ama ne yazacağımı bilmiyordum.

Sonra tek bir cümle yazdım:

“Kartondan sigara kaç adet var?”

Altına hiçbir şey yazmadım. Çünkü o soru aslında bir cevap aramıyordu. Bir his arıyordu.

Kendimi düşündüm. 25 yaşındaydım ama bazen 25 değilmişim gibi hissediyordum. Sanki zaman ilerliyor ama ben aynı yerde kalıyordum. İnsanlar planlar yapıyor, yollar çiziyor, ben ise sadece izliyordum.

Hayal kırıklığı mıydı bu? Evet, biraz öyleydi.

Ama içinde küçük bir umut da vardı. Çünkü hâlâ hissediyordum. Hâlâ sorguluyordum. Hâlâ bir şeylerin değişmesini istiyordum.

Geçmişin Sessiz Yankıları

Çocukluğumu düşündüm o gece. Kayseri’nin sokaklarında koşturduğum zamanları… O zamanlar hayat bu kadar karmaşık değildi. Sorular daha basitti. Cevaplar daha hızlı gelirdi.

Ama büyüdükçe sorular büyüyor, cevaplar küçülüyordu.

“Kartondan sigara kaç adet var?” gibi bir soru bile aslında hayatın içinde kaybolmuş başka soruların yankısıydı.

Neden bu kadar yoruluyorum?

Neden içimde sürekli bir eksiklik var?

Neden bazı şeyler hiç tamamlanmıyor?

Geceyle Gelen Farkındalık

Saat ilerledikçe ev daha da sessizleşti. Annem uyumuştu. Sokaklar boşalmıştı. Sadece benim düşüncelerim kalmıştı.

Bir an pencereyi açtım. Soğuk hava yüzüme çarptı. Erciyes’in silueti uzakta karanlığın içinde kayboluyordu. Şehir uyurken ben uyanıktım.

O an fark ettim ki, belki de mesele sigara değildi. Karton da değildi. Mesele, hayatın içinde sürekli bir şeyleri saymaya çalışmamızdı. Eksikleri, fazlaları, kayıpları…

“Kartondan sigara kaç adet var?” sorusu bile aslında kontrol etme isteğiydi. Hayatın kontrol edilemeyen taraflarına karşı küçük bir tutunma çabası.

Ama hayat sayılardan ibaret değildi.

Sabaha Doğru Değişen Hisler

Sabaha karşı biraz uyuyakaldım. Uyanınca odada hafif bir ışık vardı. Yeni bir gün başlamıştı.

İçimde dün geceden farklı bir his vardı. Aynı ben ama biraz daha hafif.

Deftere tekrar baktım. O cümle hâlâ oradaydı:

“Kartondan sigara kaç adet var?”

Bu kez altına bir şey yazmak istedim ama kelimeler yine gelmedi. Bunun yerine sadece derin bir nefes aldım.

Belki de bazı sorular cevaplanmak için değil, hissedilmek içindi.

Kayseri’nin Sabahında Küçük Bir Değişim

Şunları da İnceleyin: Karot aldırmak kaç para ?

Dışarı çıktığımda hava serindi. İnsanlar işe yetişme telaşındaydı. Hayat yine kendi akışında devam ediyordu.

Ben ise biraz daha farklı hissediyordum. Aynı sokaklar, aynı insanlar ama içimde küçük bir değişim vardı.

Belki de büyümek böyle bir şeydi. Büyük dönüşümler değil, küçük fark edişlerdi.

Kartondan sigara kaç adet var sorusu artık sadece bir soru değildi benim için. Bir anın içinde sıkışmış düşünceydi. Bir gecenin ağırlığıydı. Bir genç yetişkinin kendini anlamaya çalışırken kurduğu cümleydi.

Ve belki de en önemlisi, hâlâ hissettiğimin kanıtıydı.

Çünkü hissediyordum. Derin, karışık, bazen yorucu ama gerçek bir şekilde.